سلام امروز ۲تا مصاحبه با پیمان قاسم خانی و امیر مهدی ژوله رو میذارم

راستش دیروز حالم خوب نبود و ۳تا سرم وصل کردم و زحمت پست قبلی رو امین کشید که ازش تشکر میکنم

و یه  عکسی که فکر میکنم ندیده باشین

              مصاحبه با پیمان قاسم خانی

نمي‌شود بي‌گدار به آب زد   تلويزيون- ندا رجبي: پيمان قاسم خاني را بيشتر با فيلمنامه نويسي در عرصه طنز مي‌شناسيم ...  نويسنده فيلم‌هاي كمدي‌اي  چون «نان، عشق و موتور 1000»، « مارمولك» و مجموعه‌هاي تلويزيوني مثل « پاورچين»، «شبهاي برره »، «باغ مظفر» و « مرد هزار چهره ». او سالهاست كه در اين عرصه فعاليت مي‌كند. پيمان قاسم خاني سال 1345 در تهران متولد شد. او كه در دانشكده اهواز آمار انفورماتيك خوانده است، سال 1370 به مركز آموزش فيلمسازي باغ فردوس رفت و دوره فيلمنامه نويسي را در اولين مركز گذراند. وي براي نوشتن فيلمنامه «دختري با كفش‌هاي كتاني» جايزه بهترين فيلمنامه نويسي را از خانه سينما دريافت كرد. فيلم كوتاهي نيز به نام«هزارپا» با بازي بهاره رهنما، مهران مديري، سروش صحت و پگاه آهنگراني ساخت. او همچنين سريال‌هاي «خانه ما» و «گالري 9» را نوشته است. به مناسبت پخش مجموعه «مرد هزار چهره» با او گفت‌وگو كرديم. چرا تازگي، طنز و كمدي اوضاع و احوال خوبي در سينما و تلويزيون ما ندارد ؟ اتفاقا كمدي مدتي است كه مشتري زيادي پيدا كرده و به نسبت گذشته به ما كه در اين زمينه مي‌نويسيم، بيشتر مراجعه مي‌شود. منظورم از لحاظ كيفيت بود نه كميت. اين برمي‌گردد به تلقي كه از كمدي داريم كه به‌نظرم جاهائي غلط است. گاهي چيزهائي مي‌بينيم كه خيلي كمدي نيست و بيشتر لودگي است. اين موارد باعث مي‌شود كه اوضاع خراب شود. به قول دوستان، ما سنت كمدي ادامه داري نداريم و كمدي ساز يا كمدي نويسي به مفهوم واقعي در سينماي ما نيست كه فقط به اين مقوله بپردازد. فكر مي‌كنم كمدي‌هاي تلويزيون در خيلي از موارد قوي‌تر از كمدي‌هاي سينما هستند. سنت كمدي در تلويزيون در حال حاضر جدي‌تر است تا سينما. بله و غيراز شما در سينما كسي را نمي‌شود صرفا به‌عنوان يك كمدي نويس معرفي كرد، اما شما هم گرايشتان به تلويزيون بيشتر از سينما است. با اين حساب چه اتفاقي براي سينماي كمدي ما قرار است بيفتد؟ راستش من نذري ندارم براي نجات سينماي كمدي ( با خنده ). البته اينكه مزاح بود اما نمي‌دانم. اين كاملاً علاقه شخصي است، البته من هم تمام كارهايم كمدي نبوده.با اين حال چون آدم‌هايي كه در اين زمينه كار مي‌كنند كم هستند، مسلما كارهايي كه در سينما ارائه مي‌شود هم يا تكرار همان كارهاي قبلي است  يا حتي در مواردي الگو برداري مي‌كنند از مجموعه‌هاي تلويزيوني. واقعيت غيرقابل انكار در مورد كارهاي كمدي عقب نشيني و پايين آمدن سطح كيفي كارها نسبت به قبل است. اين فقط شامل كارهاي كمدي نمي‌شود. درژانرهاي ديگر هم كارهاي شاخص كمتر ساخته مي‌شود. قرار هم نيست از بيست تا كار كه مي‌سازيم همه خوب باشند و معمولا يكي دو كار هست كه خيلي سر وصدا مي‌كند و موفق مي‌شود. كمدي هم همينطور است و فكر نمي‌كنم كه ديگر قرار نباشد چنين كارهائي ساخته شود، زمان خودش مي‌آيند و باز هم اين اتفاق‌ها تكرار مي‌شود.الان يكي دو تا كار دست خودمان هست براي سال آينده كه تصور مي‌كنم وقتي ساخته شوند از آن كارهائي است كه باز در سينما موفق بشود. البته بستگي به فرصت كاريمان دارد و اين گروهي هم كه با هم كار مي‌كنيم گروهي هستند كه سواد كمدي دارند.مهران مديري هم انشاء‌الله امسال اولين كمدي‌اش را در سينما مي‌سازد و به‌نظر مي‌آيد كه اتفاقات خوبي خواهد افتاد! كمدي هميشه در يك جامعه زماني كارش را آغاز مي‌كند كه زدن حرف‌هاي جدي سخت مي‌شود؛ اما كمتر حرف جدي و مهمي در كارهاي فعلي مي‌بينيم. به خاطر اينكه الان شرايط سخت‌تر شده و خط قرمزها بيشتر است كارگردان‌ها تمايل به كارهائي دارند كه دردسر ايجاد نكند و راحت‌تر ساخته شود تا راحت‌تر پروانه نمايش بگيرد.تهيه‌كنندگان حوصله درد سر ندارند و دلشان نمي‌خواهد سرمايه شان با معطلي براي پروانه نمايش و اكران به باد برود. پس تعريف كمدي به دست بازار و تهيه‌كنندگان است! طبيعتاً در سينما كسي دنبال شر نمي‌گردد. كاري بايد ساخته شود كه دخل و خرجش جور در بيايد. ولي كساني هم پيدا مي‌شوند كه بخواهند كار خوب بكنند.مگر همه جا دادسخن نمي‌دهند كه فيلمنامه نداريم وگرنه همه فيلم سازان خوبي هستيم؟! بله. معني حرف من هم اين نيست كه مي‌خواهيم كار بد بسازيم.صحبت خط قرمزهاي موهومي است كه داريم و نمي‌خواهيم به آنها برخورد كنيم وگرنه همان طرحي كه صحبتش را كردم فكر مي‌كنم كارخوبي خواهد شد كه به هيچ كجا هم برنمي خورد و دردسر ندارد. هميشه هم ماجرا اين نيست كه حتماً بايد حرف گنده‌اي بزنيم.الان شرايط طوري است كه اگر مي‌خواهيم در اين سينما زندگي كنيم، كار كنيم و خلاصه ادامه بدهيم؛ ضمن اينكه كارهاي خوبي هم ارائه بدهيم كه مردم بخندند و لذت ببرند، فكر مي‌كنم بهتر است برويم سراغ داستان‌هاي ساده‌تر كه شائبه زدن حرفي كه ممكن است يك جائي به يك كسي بربخورد نداشته باشيم. متوجه منظورتان نمي‌شوم! كاري كه حواسش جمع چيزهايي باشد كه گفتيد، خاصيتش را كه انتقاد كردن است از دست نمي‌دهد؟ نه. منظورم كاري بود كه گاهي اوقات ازآن برداشت‌هاي ديگر مي‌شود. اگر انتقاد وجود دارد  ما تلاش مي‌كنيم به شكل ساده‌تر و نرم‌تر آن را بيان كنيم. اگر بخواهيم به ظرفيت مخاطب فكر كنيم، مسلما كسي از اينكه با او شوخي كنند خوشش نمي‌آيد.همه دوست دارند خودشان با ديگران شوخي بكنند. دقيقاً مردم ما همين طور هستند. آدم‌ها در مشاغل مختلف، خيلي ظرفيت شوخي ندارند دوست ندارند با آنها و حرفه شان شوخي بشود. وقتي جامعه پزشكان ما كه قشر تحصيلكرده جامعه هستند بهشان بر مي‌خورد ديگر از بقيه چه توقعي مي‌توان داشت؟ فقط صنف دزدها و قاتل‌ها از ما شكايت نكرده اند كه چرا با ما شوخي كرديد، وگرنه همه دلخور شده اند! مي‌خواهم بگويم اين سيستم جامعه ماست كه خوش نداريم با ما مزاح كنند و كمدي نوشتن در اينجا كار آساني نيست. بايد روي لبه تيغ حركت كنيم و حسابي مراقب باشيم. بحثي كه هميشه مطرح بوده اين است كه هنرمند بايد تاثير بپذيرد يا تاثير بگذارد، يا اينكه هم تاثير بپذيرد و هم تاثير بگذارد؟ اما تمام هم و غم كارهاي ما برآوردن خواست‌هاي مخاطب و رفتن به راه‌هايي شده كه قبلا جواب داده و در واقع همه فقط از مخاطب تاثير مي‌گيرند. به همين دليل از مخاطب هم عقب افتاده‌ايم. ببينيد من ممكن بود اگر هفت سال پيش با شما صحبت كرده بودم خيلي راديكال‌تر برخورد مي‌كردم و مي‌گفتم نه، حتما بايد تاثير بگذاريم و از اين حرف‌ها! ولي راستش الان خيلي مطمئن نيستم كه اصلا ما در حدي هستيم كه بتوانيم تاثير بگذاريم يا نه. اما فكر مي‌كنم با توجه به اين كه رسانه‌هاي ديگر مخاطب زيادي ندارند مي‌توانيم روي سليقه كمدي مردم از طريق تلويزيون تاثير بگذاريم و آن‌را بالاتر ببريم با يك طنز خوب. من يك زماني بلندپروازي‌هايي داشتم، منتها الان فكر مي‌كنم كه بايد در همين محدوده خودمان بتوانيم كاري بكنيم كه آبرومند باشد وگرنه اين كه با اين هدف بنشينيم و بنويسيم كه يك حرف گنده زده باشيم به نتيجه مطلوب نمي‌رسيم. ولي اين ذات كمدي است! بله اين ذات كمدي در دنياست. ما كارهايي با همين تعريف از شما ديديم اما مدتي است كه ديگر تكرار نمي‌شود. چرا؟ بله ما خواستيم يك حرفي پشت كاري كه مي‌كنيم باشد و اين تلاشي است كه هميشه كرده‌ايم و مي‌كنيم اما همان طور كه گفتم شرايط سخت‌تر شده و خيلي وقت‌ها از ما خواسته مي‌شود چيزي بنويسيم كه برايش حرف در نياورند و شر درست نشود. ما هم ديگر معني اين حرف را فهميديم و مي‌دانيم حرفي بزنيم كه بي‌منظور هم باشد. ممكن است كه برداشت‌هاي عجيب و غريبي از آن بشود. ما در « باغ مظفر» كه كاملا يك كار خانوادگي بود هنگام نوشتن متن‌ها چيزهايي مي‌توانستيم پيدا كنيم كه خودمان وحشت مي‌كرديم و خط داستان را تغيير مي‌داديم. آن وقت بود كه براي همه چيز يك ما به ازاي عجيب و غريب پيدا مي‌كرديم كه دست و پايمان مي‌لرزيد و مي‌گفتيم برويم به يك سمت ديگر. پس ما مي‌دانيم كه كجا كار مي‌كنيم و اصول و قواعد كاركردن در اين شرايط را پذيرفتيم و حالا در همين حد معقولي كه مي‌شود در اين فضا حرفي را گنجاند، مي‌گنجانيم و شوخي اضافه‌اي هم با كسي نمي‌كنيم كه باعث رنجش بشود. رمز ماندن ما هم همين است. شما نمي‌دانيد. بازخوردها در كمدي بعضي وقت‌ها سخت‌تر است. يعني نمي‌گويند كه با ما شوخي كرديد، مي‌گويند ما را مسخره كرديد. فيلم «مارمولك» نمونه بارز اين اتفاق است كه در عين نگاه درست و دوستانه‌اي كه داشت و ديديد كه چقدر در جهت تاييد روحانيت بود، درك نشد. ما هم ترجيح مي‌دهيم سرمان را بيندازيم پايين و شعارهايي بدهيم كه لطفا درك كنيد، ما دوستيم، خودي هستيم! چقدر مي‌گوييد محدوديت داريم؟ اصلا مگر نمي‌گويند محدوديت باعث خلاقيت مي‌شود؟ بله، مي‌گويند. اصلا از سينما كه بگذريم، در مورد كارهاي تلويزيوني روال همين بوده. بعد از «پاورچين» كه كار متفاوت و موفقي بود، ديگر كاري با اين قد و قواره ساخته نشد و همه يك قدم از كار قبلي عقب‌تر بود. خودتان اين عقيده را قبول داريد ؟ من خودم هم پاورچين را در ميان كل كارها بهترين مي‌دانم و واقعيت هم اين است كه من ديگر هيچ وقت آنقدر روي فرم نبودم. آن زمان خيلي ذهنم آماده بود براي نوشتن و شايد بعد از آن افت كردم چون هنوز بعضي از قسمت هايش را كه مي‌بينم مي‌گويم چه طور به فكرم چنين چيزهايي رسيد؟! حالا هم تنبل‌تر شده‌ام و هم  بي‌انگيزه‌تر و قدرت آن موقع را ندارم ولي يك تيم خوب داريم كه با هم كار را پيش مي‌بريم در حالي كه آن زمان تيمي در كار نبود. اما حساب پاورچين را كه جدا كنيم اين حرف شما را كه هر كاري يك پله از قبلي پايين‌تر بوده نمي‌پذيرم. چرا؟ مگر باغ مظفر هم از شبهاي برره عقب‌تر نبود؟ باغ مظفر جدا از محدوديت‌هايي كه داشتيم و در شبهاي برره اين محدوديت‌ها نبود، از يك مسئله ديگري ضربه خورد و آن تبليغات بود. بله. متأسفانه در اين باره كارش به جايي رسيد كه به آن عنوان «سوپر ماركت» دادند! همين طور است. اما مشكلي پيش آمد كه دچار اين معضل شد و مورد هجوم و انتقاد قرار گرفت وگرنه باغ مظفر اگر در اين باره درست پيش مي‌رفت بدعتي بود در تلويزيون كه مي‌توانست سريال سازي را دگرگون كند، اما برعكس عمل كرد. از آن سوي بام افتاد! درست است. ما داشتيم سريال سازي را بدون سرمايه‌گذاري تلويزيون و فقط با اسپانسر تجربه مي‌كرديم. در واقع اين اسپانسرها تازه داشتند ظرفيت تلويزيون را مي‌شناختند و اين كه چه تاثيري مي‌تواند در فروش محصولاتشان بگذارد. در شروع با چندتا اسپانسر شروع كرديم و كار بعدي بايد تبديل مي‌شد به دو تا، تا خيلي شعاري نشود و توي ذوق نزند، اما برعكس شد و آنقدر زياد شدند كه تماشاگر را پس زد و تلويزيون هم گفت ما اصلا با اسپانسر ديگر كار نمي‌كنيم. ولي اگر به شكل درست اين اتفاق مي‌افتاد به‌نظرم سيستم سريال سازي در تلويزيون متحول مي‌شد. با اين حال به عقيده من قسمت‌هايي در سريال باغ مظفر داشتيم كه خيلي خوب و قوي بود و من يك قسمت در اين مجموعه نوشتم كه به عقيده خودم بهترين قسمتي است كه در كل كارهايم در تلويزيون نوشته ام؛ گرچه اصلا طرح اوليه باغ مظفر چيز ديگري بود كه تبديل شد به اين. داستان به كلي فرق مي‌كرد اما اعتماد از اين گروه بعد از سوء تفاهم‌هايي كه در برره پيش آمد، سلب شده بود. پس شرايط هم دخيل بوده و نمي‌توان حكم كلي داد. يك واقعيت هم وجود دارد؛ در مورد كارهايي كه من نوشتم و بيشتر به چشم آمده كه آنها نان طرحشان را خورده‌اند. مثلا مارمولك خيلي ديده شد ولي به عقيده من فيلمنامه «نان، عشق و موتور 1000» از مارمولك بهتر است. همان طور كه برره خيلي ديده شد ولي فيلمنامه پاورچين به عقيده من بهتر بود. بنابراين وقتي طرح موفق است مثل اين است كه يك گنجي پيدا شده. حالا با همان طرح كه بروي جلو و چندتا كاراكتر خوب هم برايش تعريف كني، مي‌تركاند. ولي اين لزوما به معني بهتر بودن يا بدتر بودن كار در مقايسه با بقيه نيست. در كارهاي نود شبي، مخصوصا كارهايي كه مهران مديري مي كند تغييرات فاحشي به وجود مي آيد كه از قسمت اول تا آخر در نوع پرداخت مسائل و حتي شخصيت ها شاهديم و اين مسئله با اين كه در جهت بهتر شدن كار در برخورد با مخاطب است، اما در اصل داستان پردازي غلط است كه وقتي در آغاز يك تعريف از يك شخصيت داريم رفته رفته رفتارهايي از او ببينيم كه 180 درجه از آن تعريف ارائه شده فاصله دارد. بله اين هم بيشتر شيوه مهران مديري است. من يك نود قسمتي ديگر با مهدي مظلومي كار كردم كه در آن همه چيز قابل پيش بيني‌تر بود و مطابق طرح آغاز كار پيش مي‌رفت. حتي يادم مي‌آيد يك طرح براي قسمت هفتاد به بعد داشتيم كه اتفاق افتاد. يعني همه چيز برنامه‌ريزي شده بود ولي مديري به شدت علاقه‌مند به آزمون و خطا است و برخورد مخاطب خيلي برايش اهميت دارد. بلد هم هست با غريزه خوبي كه دارد بهترين‌ها را از كار در بياورد و تقويتش كند. مثلا در پاورچين همين طور پيش رفتيم و خوب هم جواب داد. پس با اين حساب «مرد هزار چهره» تجربه سختي بوده؟ خوب اين هم يك شيوه جديد بود براي كار با مديري كه كار كردن با او شاخصه‌هاي خودش را دارد. «مرد هزار چهره» هم كاري بود كه ارتباط برقرار كرد و نتيجه خوبي داشت. كار از آن دست كارهايي بود كه با توجه به مناسبتي بودنش طبق معمول دير به ما خبر دادند كه بايد بسازيم و اصلا انگار زود خبر بدهند جور در نمي‌آيد و بدون استرس و عجله ما اموراتمان نمي‌گذرد. بعد از چند تا طرح كه ارائه داديم اين طرح كه براساس ساختمان يك اثر داستاني از عزيز نسين به نام «پخمه» بود، پذيرفته شد و كار را شروع كرديم و در شكل گيري اين متن كار من از همه سرپرستي‌هاي ديگر سخت‌تر بود، چون در بقيه كارها داستان مستقل بود و كار من در حد دادن نظر و ايده به بچه‌ها مي‌ماند، ولي اين داستان پيوسته بود. متصل كردن ماجرا‌ها به هم، با توجه به گروهي بودن كار، سخت‌تر بود. در مورد بازخوردها هم چون 15 قسمتي بود ديگر به آنجا نمي‌كشيد كه بخواهيم تغييري در روال كار ايجاد كنيم و بازخوردها را در نظر بگيريم بنابراين تجربه تازه‌اي به حساب مي‌آمد هم براي من و هم براي مهران مديري. اين تغييراتي كه در متن هنگام فيلمبرداري انجام مي‌دهيد هم خودش شيوه خاصي است كه كم كم جا افتاده، اين طور نيست؟ خب ما هميشه اين آمادگي را سر صحنه داريم كه وقتي سكانسي به آن خوبي كه تصورش را مي‌كرديم در نمي‌آيد، همان جا يك بار ديگر بازنويسي مي‌كنيم و تغييراتي مي‌دهيم كه البته اساسي و ساختاري نيست و داستان لطمه‌اي نمي‌بيند. و اين روشي است كه مي‌توان در تلويزيون اجرا كرد ولي در سينما گمان نمي‌كنم جواب بدهد. چرا بستگي به سبك كار كارگردان دارد. مثلا در فيلمنامه‌هايي كه براي ابوالحسن داوودي نوشته مي‌شود كسي چنين كاري نمي‌تواند بكند، ولي عليرضا داوود نژاد هميشه به اين شكل كار مي‌كند. نكته‌اي كه در طرح مسائل رعايت نمي‌شود غيرمستقيم گويي است. يعني طرح مسائل خيلي گل درشت و بدون ظرافت اتفاق مي‌افتد. اگر مي‌خواهند راجع به كلاس‌هاي كنكور حرف بزنند همان طور مي‌گويند كه مردم در باره اش گفت‌وگو مي‌كنند! بله و جالب است كه هميشه هم اين جور كاركردن اگر دقت كرده باشيد پر مخاطب‌تر است و همه مي‌گويند: « چه خوب، دست روي دل ما گذاشتند و مشكل ما را گفتند.» باور كنيد كه در مورد ما غيرمستقيم گويي ديگر جواب نمي‌دهد. يعني وقتي ما حرفي هم نمي‌زنيم يك چيزي بهمان مي‌چسبانند يا مي‌گويند آن زير مي‌خواستند يك چيزي بگويند يا حرف نمي‌زنند كه بگويند نگذاشته اند حرف بزنيم! پس اين شگرد ديگر رو شده و مجبوريم حرفمان را شفاف و روشن يا به قول شما گل درشت بيان كنيم كه اين هم به هر حال شيوه‌اي است كه اگر خوب پرداخت شود، ارزشمند است و من مخالفتي با آن ندارم. و يكي از مسائل ديگر كه در كارهاي كمدي ما به آن كم توجهي شده خلوت و تنهايي آدم هاست كه در هيچ ژانري هم به اندازه ژانر كمدي جاي پرداخت ندارد. چيزي كه در نمونه‌هاي موفق خارجي مثل مستر بين يك نقطه قوت و مركز ثقل به شمار مي‌رود. واقعا چرا ما به تنهايي‌هاي شخصيت هايمان و درگيري آنها با خودشان كمتر توجه مي‌كنيم در حالي كه همه درگيري آدم‌ها با ديگران از اين درگيري كه با خود دارند آغاز مي‌شود. اما هميشه فقط علاقه‌منديم دو نفر را بنشانيم كه با هم بده بستان داشته باشند، بحث كنند، دعوا كنند تا باعث خنده بشوند. من به جاي جواب و براي اين كه شما بدانيد با حرفتان موافقم فقط مي‌گويم فيلم سينمايي كه صحبتش را كرديم و قرار است بسازم، به نوعي در رابطه با همين مسئله است و دقيقا موضوع درگيري آدم هاست با خودشان. به همين دليل هم بود كه گفتم فيلم نفروشي است و مي‌دانم خيلي براي تماشاگر جذاب نخواهد بود. مطمئن باشيد كلاس كنكور برايش جذاب‌تر است تا اين مسائل و نمي‌شود هم هميشه براساس اين ايده‌آل‌ها كار كرد و به سه درصد بيننده رضايت داد و گفت همين كافي است. اينطوري نمي‌شود ادامه داد. موافق نيستم. راجع به سليقه بيننده هم نمي‌توان اين‌قدر راحت و كلي قضاوت كرد خيلي وقت‌ها هم شده كه بيننده، سازنده يك اثر را غافلگير كرده است. چون سطح هوش و سليقه مردم هم هر روز بسته به مسائل و شرايط روز تغيير مي‌كند. اين را تا حدودي قبول دارم مثلا در مورد پاورچين اين اتفاق افتاد. من فكر نمي‌كردم از پاورچين آن‌قدر استقبال كنند، اما كردند. البته ما شاخصه‌هايي هم در آن كار براي جذب مخاطب در نظر گرفته بوديم. در كل نمي‌شود بي‌گدار به آب زد   در گفت‌وگو فارس  با امیر مهدی ژوله  مطرح شد رمزگشايي از پيام «مرد هزار چهره» به روايت يكي از نويسندگان خبرگزاري فارس: يكي از نويسندگان مجموعه «مرد هزار چهره» ضمن تشريح بخش‌هاي حذف شده و تغييرات اعمال شده در اين سريال به رمزگشايي از پيام «مرد هزار چهره» پرداخت اميرمهدي ژوله كه به همراه محراب قاسم خاني و خشايار الوند با سرپرستي پيمان قاسم خاني، بخشي از داستان‌هاي سريال تلويزيوني «مرد هزار چهره» را نوشته است، درباره اظهار نظرهاي اخير نسبت به اين مجموعه در گفت و گو با خبرنگار راديو و تلويزيون فارس گفت: هر ساله در دنيا نمايشگاههايي با نام هنرهاي مفهومي برگزار مي‌شود كه اثري را در آن نمايشگاه قرار مي‌دهند و هركس برداشت خود را از آن اثر دارد كه اكثر آنها به واقعيت شباهتي ندارد و منظور هنرمند از ساختن اثر، آن تعابير نبوده است. وي افزود: در مورد سريال «مرد هزار چهره» نيز همين اتفاق افتاد. هيچ كس راجع به كمدي اين كار كه آيا ضعيف بود يا قوي، متن‌ها چطور بود، كارگرداني اثر متفاوت بوده است يا خير؟ حضور اين همه بازيگر و قصه پر و پيمان و ... حرفي نزد و همه مشغول تفسير بودند. وي در ادامه گفت: موقعيتي كه اين سريال در ميان مخاطبان بدست آورد، بيشتر شبيه ليست خريدي بود كه مسعود شصت‌چي آن را خواند و روشنفكرنما‌ها شروع به تعبير آن با افكار خود كردند. قطعا اين كار نيز حرف‌هايي براي گفتن داشت، پرفكر و پرمغز بوده و نقادانه ولي تعبيرات خيلي بيشتر از آنكه ما انتظار داشتيم پراكنده و تعجب برانگيز بود. وي در ادامه درباره شكل گيري داستان اين سريال نيز گفت: ما در همان ابتداي كار يك ماه و نيم براي طراحي كليت كار و طراحي موقعيت‌هايي كه اين فرد بايد در آن‌ها قرار مي‌گرفت وقت گذاشتيم و در نهايت 6 موقعيت براي اين شخصيت تعريف كرديم كه به خاطر اينكه برخي از آنها كشش بيشتري داشت و طولاني‌تر شد ما به 4موقعيت اكتفا كرديم كه شامل موقعيت پزشكان، نيروي انتظامي، شعرا و موقعيتي كه درگير يك آدم ربايي مي‌شد، بود كه براي موقعيت آدم ربايي با «امين حيايي» و «نيلوفر خوش‌خلق» صحبت شد ولي پس از جرح و تعديل‌ بخش‌ گروگانگيري اين موقعيت به بخش مافيا تبديل شده و در نتيجه حضور اين دو بازيگر نيز منتفي شد. ژوله با بيان اينكه انتخاب موقعيت‌ها براساس جذابيت آنها براي مخاطب بود، اظهار داشت: در كمدي جابه‌جايي بايد موقعيتي كه يك آدم در آن قرار مي‌گيرد به اندازه كافي جذاب باشد و ما به اين فكر كرديم كه يك كارمند اداره بايگاني كه خيلي ساده و شريف است، در چه موقعيت‌هايي قرار بگيرد، جذاب خواهد بود و بر آن اساس موقعيت‌ها را تعريف كرديم.مسعود شصت‌چي اگر در چه موقعيت‌هايي قرار بگيرد خيلي دور از شخصيت واقعي اوست و آن تضاد كمدي اتفاق مي‌افتد؟ به همين دليل او را در موقعيت پزشكان، يك فرد ناشي، يك فرد ساده و ترسو در موقعيت نيروي انتظامي، يك فردي كه هيچ اطلاعاتي در زمينه شعر و ادبيات ندارد و يك فرد ضعيف در مافيا قرار داديم و قرار بود اين شخصيت در اين موقعيت‌ها در معرض 4 وسوسه شهرت، قدرت، محبوبيت و ثروت قرا بگيرد. وي ادامه داد: از همان ابتدا قرار شد موقعيت شاعران براساس داستان «موخوره» نوشته «عزيز نسين» باشد كه بر اين اساس است كه يك شاگرد نانوا در يك كافي‌شاپ در جمع شعرا قرار مي‌گيرد و مجبور مي‌شود شعري از خود بخواند و چون شعري ندارد، ليست خريد نانوايي را خوانده و مورد تعريف و تمجيد شاعران قرار مي‌گيرد كه چه شعري است و چقدر حرف دارد پس او را به غار خودشان مي‌برند و در آن موقعيت با او هستند. در همين خلال قرار مي‌شود مجله‌اي بزنند و در ادامه همه كاسه كوزه‌ها را سر او خراب كرده و در نهايت رهايش مي‌كنند. ما تا يك جاهايي نعل به نعل داستان رفتيم اما در جاهايي به دليل كمبود زمان، چون موقعيت شاعران آخرين موقعيت بود نتوانستيم آن را كامل كنيم. وي تصريح كرد: ما اين مسير را رفتيم و هيچ شخصيت حقيقي در كار مدنظرمان نبود. ما داستان اصلي را با جامعه خودمان تطبيق داديم و حواشي را كه به جامعه شاعران و روشنفكران تعلق دارد مانند شاعر نماها و روشنفكر نماها را نقد كرديم و اين نقد به جامعه شاعرنماها، انقلابي‌نماها و كساني كه فقط ادا در مي‌آورند و هيچ هنري ندارند بود و كساني كه يا از زمان خود عقب و يا دچار توهم هستند و فقط به جاي توانايي ادعا دارند را نقد كرديم و هيچ فرد خاصي مد نظر ما نبوده است. اين نويسنده در ادامه گفت و گو با فارس گفت: در بخش كلانتري نيز قرار گرفتن يك آدم ضعيف در بحث قدرت مد نظر ما بود و تنها كسي كه در آنجا كار خلاف انجام مي‌داد، «مسعود شصت‌چي» بود كه رفتارهاي غلطش باعث شناسايي‌اش شد. ژوله درباره بخش‌هاي حذف شده سريال نيز گفت: قرار بود بخش شاعران دو قسمت كامل باشد كه به دليل كمبود وقت، اين قصه جمع‌وجور و تبديل به يك قسمت و چند سكانس شد. در يك مقطع ما كم آورديم و در مقطع ديگر جمع‌بندي ماجرا بود. بخش‌هايي كه به قسمت دوم شاعران اضافه شد، باعث شد، آن قسمت‌ها هم كمرنگ‌تر شود البته از اول قرار بود سريال در 14 قسمت بعلاوه يك قسمت پشت صحنه ساخته شود كه اين اتفاق نيافتاد. وي درباره تيزرهاي تبليغاتي اين سريال با حضور رضا رشيدپور در دفتر قزاقه‌منديان و نام محمدرضاحسينيان در تيتراژ سريال نيز گفت:بخش‌هاي مربوط به حضور رضا رشيدپور و محمد رضا حسينيان نيز شوخي با فيلم پدرخوانده بود كه در بخشي از آن سربريده يك اسب را در رختخواب يكي از شخصيت‌ها قرار مي‌دهند. در آن بخش‌ها نيز داستان از اين قرار بود كه رضا رشيدپور بعنوان يك مجري نزد پدرخوانده مي‌آيد و از حسينيان كه مجري و رقيب اوست گله و شكايت مي‌كند. عوامل پدرخوانده براي تهديد آقاي حسينيان يك كله مرغ در رختخواب او مي‌اندازند و او از ديدن اين صحنه وحشت مي‌كند. وي ادامه داد: انتهاي ماجرا نيز قرار بود زماني كه شصت‌چي از زندان آزاد مي‌شود، علي پروين به استقبال او بيايد كه به دليل اينكه به مسافرت رفته و از دسترس خارج شده بود و ضبط سكانس به عيد افتاده بود، ما از رشيدپور به جاي او استفاده كرديم. همين تغيير انتها باعث شد شوخي مربوط به رشيدپور و حسينيان حذف شود. وي درباره ساير تعابيري كه از بخش‌هاي مربوط به شعرا شده بود نيز گفت:درباره اين بخش يكسري سوءتفاهمات پيش آمد. مثلاً زمانيكه قرار بود بخش شاعران را بنويسيم، تصميم گرفتيم كه آنها يك حلقه داشته باشند و چون خانه پيمان قاسم‌خاني در منطقه دروس تهران واقع است، قرار شد اسم اين حلقه را دروس بگذاريم يا در دادگاه سروش صحت بعنوان شاكي حاضر شده بود و كمدي‌اش اين بود كه با اينكه بعنوان شاكي حاضر شده، ولي آنجا خود معترض است و دلايل دادگاه را زير سؤال مي‌برد، اين شوخي در همين حد بود كه متأسفانه تعبيرپذير شد. وي افزود: همچنين ما با اسامي مستعار شاعران شوخي كرديم و نام شاعري كه بزرگداشتش بود را از روي پلاك ماشين انتخاب كرده بوديم يا گريم سعيد پيردوست شبيه انيشتن بود ولي تغبير پيدا كرد در حاليكه من تأكيد مي‌كنم كه ما به هيچ‌وجه در نگارش داستان‌ها به افراد حقيقي توجهي نداشتيم و فقط يكسري رفتارهاي مدعيان شاعري، روشنفكري، عرفان‌هاي سطحي و... نقد شده بود و ما با نگارش اين بخش‌ها فكر كرديم كه شاعران و روشنفكران حقيقي به ياد حواشي اطراف خود ميافتند و كلي هم دلشان از ديدن اين تصاوير خنك مي‌شود. وي در پايان گفت:ما معمولاً در كارهاي مشتركمان با مهران مديري تم ثابتي داريم كه نقد خودمان و مردم است و قصد داريم يك آينه‌اي جلوي خودمان بگذاريم و رفتارهاي ناشايست خودمان را در آن ببينيم كه يك جور كارهاي روانشناختي و روانشناسي و اجتماعي است و ربطي به مسائل سياسي و..... ندارد.

                                   

    مصاحبه ی جنجالی با توکا نیستانی، لیلی گلستان، رضا رشید پور و امیرمهدی ژوله 

                                       دعوا بر سر " مرد هزار چهره"       

     نمی دانم در مورد توهین های ایشان چه بگویم، فحاشی تصور نمی کنم پاسخی داشته باشد. به هر حال من برای ایشان به شدت احترام قائلم اما ایشان وقتی با این ادبیات صحت می کنند خواننده حتما در مورد آن قضاوت می کنند، راجب ادبیات ایشان.

                                  فروش میلیاردی نوروزی سینما

فروش کل بیش از ۹۵۰ میلیون تومان برای اکران نوروزی سینماها مهمترین نکته فروش فیلم‌های اکران تهران در نوروز ۸۷ است.
فیلم سینمایی "دایره زنگی" ساخته پریسا بخت‌آور که از آخرین روزهای سال ۸۶ بر پرده سینماها آمده داستان شیرین و محمد را روایت می‌کند که تنها یکروز فرصت دارند هزینه تعمیر خودرویی را که با آن تصادف کرده‌اند تأمین کنند. این دو به ناچار راهی خانه‌ای در شمال شهر می‌شوند...
در این فیلم مهران مدیری، باران کوثری، صابر ابر، امین حیایی، بهاره رهنما، امید روحانی، نگار فروزنده، حامد بهداد، محمدرضا و ملیکا شریفی‌نیا، گوهر خیراندیش، نیلوفر خوش‌خلق، نیما شاهرخشاهی، اکرم محمدی، امیر نوری، محسن قاضی مرادی، کیانوش گرامی و آفرین چیت‌ساز به ایفای نقش می‌پردازند.
● دایره زنگی
از دیگر عوامل این فیلم که محصول بشرا فیلم است می توان به اصغر فرهادی فیلمنامه نویس، بهمن اردلان صدابردار، کیوان مقدم طراح صحنه و لباس، ایمان امیدواری طراح گریم، مجتبی متولی مدیر تولید، سروناز مستوفی و عبدالله عبدی‌نسب عکاس و مریم نراقی منشی صحنه اشاره کرد. این فیلم پس از ۱۹ روز نمایش ۰۰۰/۵۴۸/۳۸۵ میلیون تومان فروش داشته است.

اعلام برنامه آينده سينماها

گروه فرهنگي؛ با برگزاري اولين جلسه شوراي صنفي نمايش در سال جديد برنامه آينده سينماها و نيز اکران فعلي گروه عصر جديد مشخص شد.پس از تخلف سينما عصر جديد و نمايش خلاف آيين نامه فيلم «دايره زنگي» در سالن اصلي اين سينما، اعضاي شوراي صنفي نمايش تصميم گرفتند بدون نظر مديران سينما، اکران فعلي و آينده اين سينما را مشخص کنند.به همين جهت قرار شد فيلم پابرهنه در بهشت (بهرام توکلي) از صبح روز چهارشنبه اين هفته در گروه عصر جديد به نمايش درآيد. اين فيلم به مدت سه هفته روي پرده خواهد بود و پس از آن فيلم ايستگاه بهشت (نادر مقدس) روي پرده خواهد رفت.«پابرهنه در بهشت» اولين ساخته بهرام توکلي است که در جشنواره سال 85 به نمايش درآمد و چند سيمرغ بلورين را به خود اختصاص داد. اين فيلم به عنوان اثري متفاوت و متعلق به جريان سينماي نخبه گرا شناخته مي شود. از سوي ديگر قرار شد فيلم «تيغ زن» ساخته عليرضا داوودنژاد نيز به عنوان اکران دوم گروه قدس پس از فيلم «دايره زنگي» روانه پرده سينماها شود.«تيغ زن» از مضموني طنزآميز برخوردار است و رضا عطاران، علي صادقي و لادن مستوفي بازيگران اين فيلم هستند. پس از پايان اکران «تيغ زن» از اوايل فصل تابستان فيلم «هميشه پاي يک زن در ميان است» ساخته کمال تبريزي در گروه قدس اکران خواهد شد.اين فيلم با توجه به استقبالي که تماشاگران در جشنواره فجر از آن کردند، اميد زيادي به فروش ميلياردي دارد. گلشيفته فراهاني، حبيب رضايي و مهران مديري بازيگران اصلي اين فيلم هستند.همچنين گفته مي شود فيلم «نسکافه داغ داغ» ساخته علي قوي تن نيز پس از فيلم کمال تبريزي در گروه قدس به نمايش در خواهد آمد.اما در گروه آفريقا هم پس از فيلم «مجنون ليلي» فيلم «زن ها فرشته اند» ساخته شهرام شاه حسيني اکران خواهد شد.پيش از اين در روزهاي پاياني سال گذشته از اين فيلم به عنوان اکران نوروزي يکي از گروه هاي سينمايي نام برده مي شد.اما قرار شده تا دومين ساخته شهرام شاه حسيني پس از فيلم «کلاغ پر»، اوايل خردادماه به اکران عمومي درآيد. امين حيايي، نيکي کريمي، مهتاب کرامتي، محمدرضا شريفي نيا و ليلا اوتادي بازيگران اين فيلم هستند.از سوي ديگر فيلم «تلافي» ساخته سعيد اسدي نيز از اواسط ارديبهشت ماه به جاي «به همين سادگي» در گروه استقلال به نمايش در خواهد آمد.قرار بود «تلافي» اکران نوروزي گروه عصر جديد باشد اما با توجه به تخلفات انجام شده توسط اين سينما، قرارداد اکران «تلافي» با گروه استقلال امضا شد.اين فيلم مضموني طنزآميز دارد و حميد گودرزي، نيوشا ضيغمي و سيروس گرجستاني بازيگران آن هستند. با اينکه اکران آينده چهار گروه سينمايي مشخص شده است، اما هنوز برنامه بعدي گروه سينمايي آزادي معلوم نشده و مشخص نيست پس از پايان اکران «زن دوم» چه فيلمي در اين گروه روي پرده خواهد رفت.ضمناً تغيير روز فروش بليت نيم بها از شنبه ها به دوشنبه ها از ديگر تصميم هاي شوراي صنفي در جلسه روز گذشته بود

مدير توليد «مرد هزار چهره» با اعتقاد بر اينكه در صورت وجود زمان كافي، اين سريال با كيفيت بهتري روي آنتن مي‌رفت، در عين حال گفت: آن‌چه كه روي آنتن رفت نيز خوب بود.